Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Ασφυξία


Δάκρυα, δάκρυα, δάκρυα... Κροκοδείλια, χημικά ή πηγαία.

Λέξεις, λέξεις, λέξεις... Εκατομμύρια λέξεις που θα γραφτούν και θα ειπωθούν για τον θάνατο 3 εργαζόμενων συμπολιτών μας στις 5/5/10.

Αρκεί όμως νομίζω μόνο μια λέξη για το κακό που εδώ και καιρό μας απειλεί: ασφυξία!

Ασφυξία για τον νέο που δε βλέπει ανάπτυξη. Που αγωνιά φοβισμένος, αν τα εφόδια που έχει είναι αρκετά για μια αξιοπρεπή ζωή. Που συμβιβάζεται. Που υποκλίνεται. Που ετοιμάζεται να φύγει στο εξωτερικό.

Ασφυξία για τον οικογενειάρχη που νιώθει ότι πάλι αυτός πρέπει να τιμωρηθεί. Που θα δουλεύει μια ζωή για να πάρει το σπίτι «του» από την τράπεζα. Που βλέπει τον ΦΠΑ κάθε μήνα ν’ ανεβαίνει.

Ασφυξία για τον συνταξιούχο. Που στοχοποιείται πάλι σαν ο υπαίτιος της «κρίσης». Που βλέπει τις εισφορές του (=κόποι μιας ζωής) ν’ αλλάζουν χέρια μέσω δομημένων ομολόγων και πληρώνει και τον λογαριασμό.

Ασφυξία. Για μια κοινωνία που τιμωρείται από λάθη ολίγων. Και βλέπει τους υπαίτιους όχι μόνο να μένουν ατιμώρητοι, αλλά να το παίζουν και τιμητές!

Ασφυξία. Για την πλειοψηφία που υπομένει (σιωπηλά, αλλά όχι άκριτα) τη ληστεία μιας αδίστακτης μειοψηφίας.

Η ατιμωρησία των υπευθύνων είναι το λίπασμα. Όσο κανείς δεν τιμωρείται για τις μικρές ή μεγάλες ληστείες του δημόσιου πλούτου, τόσο η εμπιστοσύνη του κόσμου στο έως σήμερα γνωστό πολιτικό σύστημα θα κλωνίζεται. Και τόσο η οργή θα συσσωρεύεται.

Πότε θα βρεθούν και θα τιμωρηθούν όσοι φταίνε που φτάσαμε ως εδώ; Με πράξεις όμως, όχι με λόγια ή βερμπαλισμούς.

Ο τρόπος άσκησης της εξουσίας ως «δούναι και λαβείν», από το πιο μικρό στο πιο μεγάλο επίπεδο, δεν είναι κάτι αόριστο. Έχει ονοματεπώνυμα. Πρέπει να τα μάθουμε. Διαφορετικά η σκυτάλη θα περνάει από γενιά σε γενιά.

Γιατί τιμωρία δεν είναι μια ήττα σε εκλογές. Τιμωρία είναι να παταχθεί ό,τι δε γίνεται σωστά στην άσκηση της εξουσίας από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα. Κι αυτό θα γίνει, μόνο αν προσωποποιηθεί.

Όπως ακριβώς τιμωρία είναι να βρεθούν και να φυλακιστούν οι φονιάδες που έκαψαν 3 ανθρώπους ζωντανούς στο κέντρο της Αθήνας. Αντί να έχουν τον γενικό και αόριστο τίτλο του «κουκουλοφόρου» ή του «προβοκάτορα».

Οξυγόνο ψάχνουμε. Απεγνωσμένα. Μάταια;

10 σχόλια:

Roadartist είπε...

Akrivws..Kai egw ayto ennow, o kathenas tha mporoyse na itan sti thesi toys...
As analogistoyn oi pantes tin eythini toys prin na einai pia.....arga..

ο δείμος του πολίτη είπε...

Πόσο δίκιο έχεις. Και σκέψου ότι τέτοιες ώρες κατηγορείται ο ιδιοκτήτης-τράπεζα για την πυρασφάλεια, κατηγορείται ο ΛΑΟΣ, το ΚΚΕ, ο αναρχισμός κτλ, αλλά ο πολιτης τελικά αποθαρρύνεται από τη μελλοντική του συμμετοχή.

tzonakos είπε...

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ανθρώπους.
Υπήρχε και αγέννητο μωρό.

Ασφυξία ... !

zoyzoy είπε...

Οξυγόνο!!
Πνίγομαι απ'την αδικία απ'τα ψέμματα που ακούμε χρόνια τώρα!
Απ'τα εγκλήματα που γίνονται σε μια χώρα που γέννησε ήρωες και επαναστάτες και τώρα βγάζει φονιάδες!

ikor είπε...

Roadartist έτσι είναι. Συμφωνώ πολύ μ' αυτά που γράφεις! Όλοι θα μπορούσαμε να είμαστε στη θέση τους..

Δεν αρκεί απολογισμός ευθυνών, χρειάζεται και το δια ταύτα!

ikor είπε...

Δείμε του πολίτη, η μπάλα στην εξέδρα πάλι.. Ο κόσμος όμως (ελπίζω ότι) καταλαβαίνει τι γίνεται.

Μόνο η συμμετοχή μας και η πολιτική ζύμωση θα γίνει το αντίβαρο στον χυλό που μας σερβίρεται!

ikor είπε...

tzonako μου έχεις δίκιο... Η αγέννητη ελπίδα ήταν αυτό το μωρό..

Οξυγόνο!;

ikor είπε...

zoyzoy και φονιάδες έχει βγάλει η χώρα. Αλλά οι επαναστάτες έγραψαν την ιστορία μας.

Μακάρι να το καταλάβουμε κι εμείς και να σταματήσουμε να παρασυρόμαστε απ' ό,τι μας σερβίρουν. Να πάψουμε να είμαστε απλοί κριτές, να γίνουμε πρωτοπορεία.

hackaday είπε...

Που είναι το οξυγόνο; Το αγοράζω όσο - όσο.

ikor είπε...

hackaday, θα μας το "πουλήσουν" αυτοί που μας το στέρησαν. Περίμενε λίγο..