Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2007

"ΠΑΝΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ"


Είχα την τύχη να σπουδάσω στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Θεωρώ ευλογία το γεγονός ότι έζησα μέρος της ζωής μου σ’ εκείνα τα κτίρια της οδού Πατησίων. Επειδή η αύρα τους καταγράφει στο DNA σου ένα μήνυμα διαχρονικό.

Το Ε.Μ.Π. έγινε μέρος της Ιστορίας το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου 1973. Από τότε πέρασαν και θα περάσουν πολλά χρόνια. Το μήνυμα όμως εκείνης της βραδιάς παραμένει πάντα επίκαιρο και κρυστάλλινο: μόνο οι νέοι μπορούν να δείξουν τον δρόμο προς την έξοδο κινδύνου!

Τότε ο κίνδυνος ήταν η χούντα. Ο περιορισμός των ελευθεριών. Τα βασανιστήρια και οι φόνοι εκείνων που δεν έσκυψαν το κεφάλι. Ήταν η απαγόρευση ελεύθερης έκφρασης. Η λογοκρισία της διαφορετικής άποψης.

Η δικτατορία του ’67 ήταν μια προκρούστειος κλίνη. Σκοπό είχε να ομογενοποιήσει μια γενιά. Σκοπό είχε να παράξει πολίτες που τα θεωρούν όλα αυτονόητα, πολίτες που αποδέχονται τη μοίρα τους. Οι Έλληνες «έπρεπε» να συμφιλιωθούμε με τη μοιρολατρική αντίληψη ότι δεν μπορούμε εμείς να ορίζουμε το μέλλον μας.

Όλες οι νεοελληνικές γενιές μεγάλωσαν με δυνάστες: τουρκοκρατία, βασιλιάς, κατοχή, συνταγματάρχες. Το 1974 άλλαξαν πολλά, αλλά δεν άλλαξαν όλα. Γιατί η ροπή προς τον δυνάστη είναι μια διαχρονική τάση που δημιουργεί την ψευδαίσθηση της «σιγουριάς».

Ποιοι είναι άραγε οι σημερινοί δυνάστες;

Υπάρχουν σήμερα λίγοι που συγκεντρώνουν προνόμια και πολλοί που τα χάνουν. Για να αντέξει αυτή η ιδιότυπη «ολιγαρχία» γιγαντώνονται παράσιτα που απομυζούν τη δημιουργικότητά μας, συντηρείται ο κομματισμός που χρωματίζει παιδιά στις «συνεντεύξεις» και κυριαρχεί η περιβαλλοντική υποβάθμιση που διαχωρίζει τις φτωχές γειτονιές από τα πλούσια προάστια.

Δημιουργούνται με γεωμετρική πρόοδο διαχωριστικές γραμμές μεταξύ όσων έχουν πρόσβαση στη γνώση, την υγεία, την πρόνοια και όσων περιθωριοποιούνται από αυτά τα δημόσια αγαθά.

Ορθώνονται τείχη στους νέους που θέλουν να δημιουργήσουν τη δική τους δουλειά ή που ζητούν καλύτερη ανταμοιβή της εργασίας τους. Γιατί όσοι παράγουν σήμερα είναι πιο αναλώσιμοι από εκείνους που φέρνουν μια δουλειά με τις «γνωριμίες» τους.

Δυνάστες κοντολογίς είναι σήμερα όσοι ασκούν απολυταρχικά την εξουσία τους. Και σε μια κοινωνία που μετράει το «έχω» πιο πολύ από το «είμαι» είναι σαφές ποιος έχει εξουσία. Άρα το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε πια όλοι από μια ψήφο. Κάποιοι επηρεάζουν πολύ περισσότερες!

Πώς θα βγούμε από τη σημερινή ολιγαρχία;

Πρέπει να απαντήσουμε στο εξής δίλημμα: περισσότερη δημοκρατία ή πλήρης αναρχία;

Κατά τη γνώμη μου, φυγή δεν είναι να βγούμε στο αντάρτικο. Δεν είναι λύση να γίνουμε ελεύθεροι σκοπευτές και να πυροβολούμε άκριτα όλους τους θεσμούς της δημοκρατίας μας, όντας κρυμμένοι.

Χρειάζεται να κάνουμε τα δικά μας καθημερινά μικρά «Πολυτεχνεία» για να ανατρέψουμε την τάση δημιουργίας κοινωνικών ανισοτήτων. Γι’ αυτό η δημοκρατία μας πρέπει να έχει ένα ισχυρό προαπαιτούμενο: τη Συμμετοχή!

Η Συμμετοχή δημιουργεί ένα κίνημα ενεργών πολιτών. Ένα κίνημα που διαμορφώνει με θετικούς όρους το μέλλον που οραματιζόμαστε. Όχι ως άρνηση του παρόντος, ούτε ως ετεροπροσδιορισμό.

Η Συμμετοχή εδράζεται στη συνεισφορά όλων μας. Δεν γεννάει τύψεις επαναστατικότητας στους απαθείς, αλλά δίνει κίνητρο σε όλους τους πολίτες να πάψουν να είναι απαθείς και να βγουν μπροστά.

Όλα αυτά μόνο οι νέοι μπορούν να τα ενεργοποιήσουν. Επειδή έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους και άρα νοιάζονται περισσότερο για τις κοινωνικές συνθήκες στις οποίες θα ζήσουν.

Όμως οι δραστηριοποιημένοι νέοι είναι σήμερα σαν ένα προστατευόμενο είδος σε υγροβιότοπο “Natura”! Διστάζουμε να τους δώσουμε πρωτοβουλίες κι ευθύνες. Τους θέλουμε κλακαδόρους, χειροκροτητές και νεροκουβαλητές. Προσπαθούμε να τους βάλουμε σε καλούπια, τους χαϊδεύουμε τ’ αυτιά για να τους προσεταιριστούμε, επιδιώκουμε να τους δελεάσουμε με μοίρασμα εξουσίας.

Οι νέοι αντίθετα χρειάζονται διέξοδο, ρεαλιστική πρόταση, παραγωγική προοπτική. Απαιτούν αξιοκρατία και ίσες ευκαιρίες για δημιουργία και επιχειρηματικότητα. Απογοητεύονται από το σημερινό κράτος-μπαμπούλα και το αδηφάγα εισπρακτικό τραπεζικό σύστημα. Και δελεάζονται μόνο από τη δημιουργία ενός κινήματος ενεργών πολιτών.

Τα καθημερινά μας μικρά «Πολυτεχνεία» θα μας δείξουν πάλι την έξοδο κινδύνου. Με νέες μορφές συμμετοχής, με φαντασία και με νεωτερικότητα θα δώσουμε νέο νόημα στο τρίπτυχο της σημερινής αμφισβήτησης:

Καλύτερη Ανταμοιβή του κόπου μας, σύγχρονη δημόσια Παιδεία και Ελευθερία βούλησης.

5 σχόλια:

greek tv είπε...

Μερικά πράγματα απλά δεν γίνονται στην "σύγχρονη" Ελλάδα.

Αμα δεις κ στο blog μου ο περισσότερος κόσμος θεωρεί πως ο ατομικισμός κ τα παράγωγά του είναι αυτά που μας καθηλώνουν στον πάτο.
Οπότε η "συμμετοχή" και θα προσέθετα, η αλληλεγγύη, πάνε περίπατο!

Πως να ορθώσεις ανάστημα όταν ξέρεις ότι ο διπλανός σου όχι μόνο δεν θα σε υποστηρίξει, αλλά θα κοιτάξει να σου "βγάλει το μάτι".

Η λύση θεωρώ είναι μία: Καταμέτωπη, ατομική, σύγκρουση με το σύστημα και όπου βγάλει (το πιθανότερο να μην προλάβεις να πάρεις σύνταξη... - γιατί, ποιός θα πάρει;;;). Η έννοια της αλληλεγγύης και του συναδελφισμού χάθηκαν.

Καλημέρα.

ikor είπε...

@greek tv
Πολύ σωστό αυτό που λες!

Δεν αρκεί μόνο η συμμετοχή. Χρειάζεται και συναδελφικότητα! Να έχουμε την αίσθηση ότι η ζωή είναι κύκλος. Άρα θα περάσουμε κι εμείς από άσχημες καταστάσεις. Και τότε δε θα θέλουμε να μας φέρονται με την αδιαφορία που αντιμετωπίζουμε εμείς τους άλλους.

Σε όλα όμως κοιτάμε την πάρτη μας σήμερα. Μέχρι και στην οδήγηση (όπως σωστά αναφέρεις και στο blog σου).

Το "καταμέτωπη σύγκρουση με το σύστημα" μου ακούγεται κάπως γενικό...

greek tv είπε...

- Το σύστημα (κ δεν εννοώ μόνο τις κυβερνήσεις) σε κλέβει, σωστά;
- Ε, κλέψ' το κ σύ. Οσο μπορείς. Άλλο παράνομος (αλήθεια, ποιός το ορίζει αυτό, ο Πολύδωρας;;;) και άλλο παράτυπος.
- Σε πιέζει;
- Ξεγέλασέ το.
- Εκεί όπου συναντάς γραφειοκρατεία, ωχαδερφισμό, κλεψιά κλπ. Κατείγγειλέ το κ ας μην γίνει τίποτα.

Για παράδειγμα, βάζω συχνά βενζίνη σε μία Ελίν στην Πειραιώς (όχι, θα το παίξω δημοσιογράφος, δεν λέμε ονόματα μην τυχόν θιχτούνε...) κ ενώ του λέω να το φουλάρει, ο δείκτης δεν πιάνει κορυφή, άρα κλέβει η αντλία (το είπε κ το ΕΜΠ, 7 στις 10 κλέβουν). Του λέω με το καλό ότι δεν είναι σωστό κ την επομένη θα τον καταγγείλω!
Πήγα σήμερα, έβαλα, όλα μιά χαρά... Τελίκιασε η ένδειξη!

Και ο Αγιος φοβέρα θέλει. Εγώ αυτό το λέω "κόντρα στο σύστημα" με την ευρεία έννοια!

ikor είπε...

Ναι, τώρα το καταλαβαίνω. Έτσι έχει περιεχόμενο. Αυτό εγώ το λέω "ενεργός πολίτης", εσύ το λες "κόντρα στο σύστημα".

Όταν λες π.χ. "Το σύστημα σε κλέβει, κλέψτο κι εσύ" εγώ καταλαβαίνω να δίνεις πλαστά ευρώ στον βενζινά που σε κλέβει με την αντλία... Εκεί εγώ διαφωνώ!

Μ' αρέσει πιο πολύ αυτό που έκανες. Μόνο έτσι δε θα μας παίρνουν χια χαϊβάνια. Γιατί και ο Άγιος φοβέρα θέλει. Πόσο μάλλον ο διάολος!

Τα ίδια λέμε, με άλλα λόγια.

greek tv είπε...

"εγώ καταλαβαίνω να δίνεις πλαστά ευρώ στον βενζινά που σε κλέβει με την αντλία"

Ενδιαφέρουσα η άποψή σου! Δε με "χαλάει"... just jokin'!

Αντε, τα λέμε man!