Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2009

Βότσαλα


Οι ανθρώπινες σχέσεις δημιουργούνται όπως τα βότσαλα!

Πώς όμως δημιουργούνται τα βότσαλα;

Στην αρχή βρίσκονται σκόρπια στην παραλία. Το ένα δίπλα στ’ άλλο. Δίπλα-δίπλα, αλλά χώρια. Όπως ακριβώς κι οι άνθρωποι.

Έρχεται το κύμα και τα μπερδεύει. Τους αλλάζει θέση. Τα ανακατεύει... Μέχρι να τα ενώσει!


Ναι, το κύμα με τα φερτά υλικά και τα άλατα του θαλασσινού νερού ενώνει τα βότσαλα. Δημιουργεί αρχικά μικρές ακανόνιστες μάζες με πολλά μικρά βότσαλα. Και πολλά κενά ανάμεσά τους.



Οι δεσμοί είναι χαλαροί στην αρχή. Το αρχικό μόρφωμα σπάει εύκολα, αν κάποιος το θελήσει. Αλλά έχει ήδη φανεί η τάση, έχει γίνει η πρώτη χειροπιαστή μάζα. Και σιγά-σιγά τα κύματα γεμίζουν τα κενά. Δημιουργούν πιο συμπαγείς μάζες.


Και μετά, τα κύματα πάλι, αρχίζουν να σμιλεύουν το αρχικό συνοθύλευμα. Αρχίζουν να ομαλοποιούν τα εξογκώματα.

Δημιουργούν έτσι μεγαλύτερα βότσαλα, ακανόνιστα. Με συνοχή και λεία επιφάνεια. Αλλά και με εμφανή τα σημάδια της συγκολλητικής ουσίας.



Έτσι είναι κι οι ανθρώπινες σχέσεις. Οι δυσκολίες κι οι κοινές επιδιώξεις μας ενώνουν κάποια στιγμή με ορισμένους ανθρώπους.

Η αρχική σύμπλευση δημιουργεί την αρχική μαγιά. Κι η μαγιά δημιουργεί συνοχή. Που όσο χτυπιέται, τόσο δυναμώνει!

Οι αντιθέσεις αμβλύνονται, ομογενοποιούνται. Η ουσία που κάποτε μας συνέδεσε είναι πια κομμάτι του εαυτού μας.

Ναι, στην αρχή ίσως να βρεθήκαμε τυχαία. Μα τώρα βαδίζουμε μαζί επειδή κάτι μας έδεσε!

22 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Μπράβο Γιάννη! Πολύ ωραίος ο συμβολισμός. Καλό χειμώνα.
Δημοσθένης Μπούκης του Γιάννη.

aa είπε...

Εξαιρετικά εμπνευσμένο, Γιάννη. Πολύ μου άρεσε. Κυρίως, γιατί η ακανόνιστη μάζα πρέπει να είναι παροδική, εφήμερη, ύλη μόνο και μόνο για δημιουργία ενός και όλων. Όταν ξαναπετάξω βότσαλο, θα θυμάμαι αυτά που διάβασα...

:)

b|a|s|n\i/a είπε...

εξαιρετικά εμπνευσμένο όντως. και άκρως συμβολικό. και μοιάζει και τύχη να βρεθούν δύο άνθρωποι κοντά. την στιγμή που πρέπει να βρεθούν. να συνεχίσουν μαζί. να περπατούν στα βότσαλα.

Benikos place είπε...

Απιστευτη η αναρτηση σου,χαιρετισμους απο Βερολινο.

Ελευθερία είπε...

Γιαννη τελειο δεσιμο πετρας αλμυρας , ανθρωπινων σχεσεων.Ευαισθητε!!!!!!!!!!!!

Artanis είπε...

Και μετά έχεις πολύ ωραίο και αθάνατο γρανίτη...Ωραία βότσαλα μάζεψες εκεί...
Σε φιλώ, και καλημερούδια...

busy bee είπε...

Αψογος!:)

zoyzoy είπε...

Τέλεια συνοχή σκέψης!Ποτέ δεν τό'χα δει έτσι μας έστειλες....!!:))

Βότσαλα λοιπόν οι σχέσεις μας!

Φιλιά θαλασσινά!

Μάνος είπε...

Ωραίο Γιάννη!
Πειράζει όμως που εμένα στην παραλία μου αρέσουν τα μικρά βότσαλα με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους και όχι οι κοτρώνες;; :)

ikor είπε...

Να' σαι καλά Δημοσθένη!

Προτιμώ το "καλό φθινόπωρο"! Έρχεται πιο ομαλά. :-)

ikor είπε...

aa, σ' ευχαριστώ πολύ!

...ύλη που δημιουργείται από άλλες ύλες, αλλά και πρώτη ύλη για μελλοντικές δημιουργίες!

Να είσαι καλά!

ikor είπε...

b|a|s|n\i/a καλησπέρα!

Είναι τύχη η πρώτη επαφή. Ακόμα και το πώς θα δεθούν είναι τύχη.

Με μια ψευδαίσθηση (;) επιλογής!

ikor είπε...

Benikos place, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ!

Καλώς ήρθες! Χαιρετισμούς στο Βερολίνο!

ikor είπε...

Καλησπέρα Ελευθερία! Σ' ευχαριστώ πολύ!!

Ίσως αναγνώρισες τα Σχοινάρια στις 2 πρώτες φωτογραφίες.

ikor είπε...

Γεια σου Artanis!

Για να γίνει βέβαια αθάνατος και σκληρός ο γρανίτης, περνάει από πολλές και μακροχρόνιες πιέσεις!

Φιλιά!

ikor είπε...

busy bee, να είσαι καλά!

Ώρα σου καλή φίλε!

ikor είπε...

zoyzoy, σ' ευχαριστώ πολύ!

Η φύση δίνει πολλά διδάγματα. Όσο γραφικό κι αν φαίνεται αυτό σε κάποιους...

Βότσαλα οι σχέσεις μας. Που ανακατεύονται, ενώνονται, τα παίρνει το κύμα, τα φέρνει στην παραλία ή τα παρασέρνει στον βυθό.

Φιλιά πολλά!

ikor είπε...

Μάνο, καλησπέρα!

Όμορφα είναι τα μικρά βότσαλα, με την ποικιλία τους. Όμορφη όμως κι η διαδικασία που ενώνονται με το κύμα!

Σε χαιρετώ!

Roadartist είπε...

Απλά υπέροχο ποστ.. Συγχαρητήρια!!
Πάντα αληθινούς "συνοδοιπόρους" να έχεις στη ζωή σου..

ikor είπε...

Να είσαι καλά Roadartist!

Και να έχεις πάντα ανήσυχους συνοδηγούς στους δρόμους που επιλέγεις!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Εντυπωσιακή η ανάλυσή σου, για την άλλη διεργασία μεσω της οποίας ομογενοποιούνται με τις φερτές ύλες τα μικρά βότσαλα σε μεγαλύτερα.... σε κοτρώνες...
Και επίκαιρη... πολύ επίκαιρη

Χρόνια πολλά στο μπλογκ σου, να είσαι καλά, να γράφεις και να μαθαίνουμε, να ξυπνάμε...
:-)

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

ikor είπε...

Να 'σαι καλά ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ!

Η φύση μας δίνει όμορφα νοήματα και εικόνες. Αρκεί να τα βλέπουμε! Και να σκεφτόμαστε λίγο out-of-the-box που λένε!

Φιλιά πολλά!